fd-D3

fd-D3 (de tweede dimensie) als mogelijke organisatieruimte

Binnen het Fractaal Denkraam neemt fd-D3 (2e dimensie) een bijzondere plaats in. Niet omdat wordt gesteld dat de werkelijkheid fundamenteel tweedimensionaal is, maar omdat deze organisatieruimte mogelijkheden biedt om de relatie tussen Informatie, Entanglement, geometrie en dimensionaliteit verder te onderzoeken. Een van de vragen die daaruit ontstaat, is of een organisatie die binnen fd-D3 wordt beschreven zich op een andere wijze kan manifesteren binnen fd-D4 (3e dimensie).

Daarmee ontstaat een onderzoekslijn die op conceptueel niveau raakvlakken kan vertonen met bepaalde theoretische benaderingen waarin wordt onderzocht of informatie op een lagere dimensionale grens kan worden gerelateerd aan een hogere-dimensionale beschrijving. Die mogelijke overeenkomst is interessant, maar vraagt om een belangrijk onderscheid. Het Fractaal Denkraam probeert hiermee niet een bestaande holografische theorie opnieuw te formuleren en stelt evenmin dat onze driedimensionale werkelijkheid daadwerkelijk een projectie van een tweedimensionale werkelijkheid is.

De vraag is juist wat er mogelijk wordt wanneer we beide dimensionaliteiten als verschillende vormen van organisatie onderzoeken.

fd-D3 als mogelijke onderliggende organisatieruimte

Binnen het Fractaal Denkraam wordt fd-D3 (2e dimensie) beschouwd als een mogelijke geometrische organisatieruimte waarin informatie en relaties kunnen worden onderzocht. Meerdere fd-D1-eenheden (0e dimensie) kunnen binnen deze ruimte wiskundig als afzonderlijke punten worden weergegeven. Wanneer deze punten vervolgens relationeel met elkaar worden verbonden, kan binnen fd-D3 een geometrische structuur ontstaan.

Daarmee kan fd-D3 worden beschouwd als een ruimte waarin niet alleen afzonderlijke informatie-eenheden, maar ook de relaties tussen die eenheden kunnen worden onderzocht. Het interessante punt ontstaat wanneer we ons afvragen of een dergelijke organisatie uitsluitend binnen fd-D3 hoeft te blijven.

Binnen het Fractaal Denkraam kan namelijk worden onderzocht of een verandering in een informatie-entanglement-organisatie binnen fd-D3 gevolgen kan hebben die zich op een andere organisatielaag manifesteren. In dat geval zou fd-D4 (3e dimensie) niet noodzakelijk de oorspronkelijke organisatieruimte zijn, maar een ruimte waarin de gevolgen van een onderliggende organisatie zichtbaar worden. Dit is nadrukkelijk een onderzoekshypothese en geen conclusie.

De vraag is dan niet: “Is onze 3D-werkelijkheid een projectie van 2D?” de vraag is:

“Kan een organisatie binnen fd-D3 zich onder bepaalde voorwaarden manifesteren als een waarneembare organisatie binnen fd-D4?”

Dat is een wezenlijk andere vraag.

Projectie en manifestatie zijn niet hetzelfde

Een belangrijk onderscheid binnen deze verkenning is het verschil tussen projectie en manifestatie.

Bij een projectie wordt een structuur uit een bepaalde beschrijvingsruimte weergegeven binnen een andere ruimte. Daarbij kan informatie die voor de oorspronkelijke structuur relevant is niet volledig zichtbaar worden in de projectie.

Een tweedimensionale afbeelding van een driedimensionale kubus is bijvoorbeeld niet zelf een driedimensionale kubus. De afbeelding representeert bepaalde eigenschappen van de kubus, maar beschikt niet noodzakelijk over alle geometrische informatie van de oorspronkelijke structuur.

Binnen het Fractaal Denkraam wordt daarom voorzichtig omgegaan met het woord projectie.

Wanneer wordt onderzocht of een organisatie binnen fd-D3 gevolgen kan hebben die binnen fd-D4 waarneembaar worden, hoeft dat niet te betekenen dat fd-D4 slechts een afbeelding van fd-D3 is.

Er kan ook sprake zijn van een andere vorm van relatie: een manifestatierelatie.

Daarmee wordt bedoeld dat een verandering binnen een bepaalde informatie-entanglement-organisatie zich op een andere organisatielaag kan uitdrukken zonder dat de oorspronkelijke organisatie daarmee noodzakelijk verdwijnt.

Binnen deze gedachte kan een verandering binnen fd-D3 worden beschouwd als een verandering van toestand. De oorspronkelijke informatie-organisatie hoeft daarbij niet te verdwijnen; de verandering kan zich tegelijkertijd op een andere wijze manifesteren binnen fd-D4 (3e dimensie).

Of een dergelijke relatie wiskundig of fysisch kan worden uitgewerkt, is een afzonderlijke onderzoeksvraag.

Mogelijke raakvlakken met holografische benaderingen

De gedachte dat informatie op een lagere dimensionale grens gerelateerd kan zijn aan een hogere-dimensionale beschrijving heeft raakvlakken met bepaalde holografische benaderingen binnen de theoretische natuurkunde. Juist daarom is het interessant om de gedachte vanuit het Fractaal Denkraam ernaast te leggen. De overeenkomst moet echter zorgvuldig worden begrensd.

Binnen het Fractaal Denkraam wordt niet gesteld dat fd-D3 (2e dimensie) hetzelfde is als een holografische grens uit een bestaande natuurkundige theorie. Evenmin wordt gesteld dat fd-D4 (3e dimensie) daardoor een holografische projectie van fd-D3 is.

Het gaat om een conceptuele vergelijking.

De vraag is of de gedachte van een relatie tussen een lagere-dimensionale informatieorganisatie en een hogere-dimensionale manifestatie aanleiding kan geven tot een vergelijkbare onderzoeksvraag binnen het Fractaal Denkraam.

Een mogelijke ingang daarvoor is het begrip excitatie. In de natuurkunde worden deeltjes, waaronder elektronen, binnen de kwantumveldentheorie beschreven als excitatie van een onderliggend veld. Binnen het Fractaal Denkraam kan vervolgens als filosofische onderzoeksvraag worden onderzocht of een dergelijke excitatie kan worden opgevat als een verandering in een onderliggende informatie-entanglement-organisatie binnen fd-D3 (2e dimensie), waarvan de gevolgen zich manifesteren binnen fd-D4 (3e dimensie).

In deze interpretatie betekent excitatie dus niet noodzakelijk een overgang van de ene dimensie naar de andere. Het kan worden onderzocht als een toestandverandering binnen een onderliggende organisatie, waarvan een waarneembare manifestatie op een andere organisatielaag ontstaat.

Dit is nadrukkelijk geen bewering dat het elektronenveld daadwerkelijk fundamenteel in fd-D3 bestaat. Het is een mogelijke onderzoekslijn:

Kan een fysisch verschijnsel dat wij conventioneel binnen een driedimensionale ruimte beschrijven, worden gemodelleerd vanuit een onderliggende tweedimensionale informatie-entanglementorganisatie?

Daarbij blijft een belangrijk onderscheid bestaan tussen:

een bestaande natuurkundige theorie,
een filosofisch-ontologische interpretatie,
en een mogelijke hypothese die nog wiskundig of empirisch onderzocht moet worden.

Een overeenkomst op conceptueel niveau is op zichzelf geen bewijs voor een overeenkomst op ontologisch of fysisch niveau.

De open onderzoeksvraag

Vanuit deze gedachte ontstaat binnen het Fractaal Denkraam een verdere onderzoekslijn.

"Kan een verandering in een informatie-entanglementorganisatie binnen fd-D3 (2e dimensie) worden gemodelleerd als een toestandverandering waarvan de oorspronkelijke organisatie binnen fd-D3 behouden blijft, terwijl de gevolgen van die verandering zich als een waarneembare fysische organisatie binnen fd-D4 (3e dimensie) manifesteren?"

Wanneer zo'n model mathematisch geconstrueerd zou kunnen worden, ontstaat vervolgens een veel verdergaande vraag:

"Kan een fysische uitkomst die wij normaal beschrijven vanuit een conventionele 3D-ruimte plus tijd, worden verkregen vanuit een fundamentele organisatieruimte die binnen fd-D3 (2e dimensie) wordt beschreven?"

Daarmee wordt de vraag naar dimensionaliteit verschoven.

Niet langer wordt alleen gevraagd in welke dimensie een verschijnsel zich bevindt, maar ook:

"Kan de dimensionaliteit waarin wij een verschijnsel waarnemen verschillen van de dimensionaliteit waarin de onderliggende organisatie wordt beschreven?"

Het Fractaal Denkraam geeft op deze vraag geen vooraf bepaald antwoord. Het opent slechts de mogelijkheid om de relatie tussen Informatie, Entanglement, dimensionaliteit, geometrie, Emergentie en Schaalrelativiteit vanuit een ander perspectief te onderzoeken.

Een mogelijke overeenkomst met holografische theorieën is daarmee geen eindconclusie, maar een aanleiding voor verder onderzoek.

En juist daar ligt voor deze pagina de interessante grens: we kunnen de mogelijkheid onderzoeken zonder de uitkomst vooraf vast te leggen.

 

Verander je perspectief

Het Fractaal Denkraam hoopt dat je na het lezen van deze pagina geïnteresseerd bent geraakt in de ontologische filosofie die het presenteert, en je afvraagt of onze manier van waarnemen slechts één perspectief is binnen een groter geheel. 

Ontdek meer over deze ideeën in de boeken en de documenten die binnen Het Fractaal Denkraam gratis te downloaden zijn. Liever een korte introductie? Lees dan onze webpagina's, blogs en kennismakingsartikelen waarin de belangrijkste concepten toegankelijk worden uitgelegd.