IDENTITEIT

Wie ben jij werkelijk?

De meeste mensen zullen antwoorden met hun naam, hun beroep, hun karakter of hun levensverhaal. Sommigen zullen zeggen dat zij hun lichaam zijn, anderen dat zij hun gedachten, gevoelens of herinneringen zijn. Maar zijn dit werkelijk wie wij zijn, of beschrijven zij slechts de manier waarop wij onszelf binnen onze werkelijkheid ervaren?

Het IK is een emergente manifistatie

Binnen Het Fractaal Denkraam wordt identiteit niet opgevat als een op zichzelf bestaand gegeven, maar als een emergente manifestatie van dezelfde ontologische architectuur die aan alle processen van werkelijkheid ten grondslag ligt. Zoals kosmos, leven en bewustzijn voortkomen uit de voortdurende wisselwerking van Informatie, Entanglement, Emergentie en Schaalrelativiteit, zo ontstaat ook het IK als een functionele organisatievorm binnen datzelfde proces.

 

Bewustzijn is niet de oorsprong van bewustzijn

Vanuit dit perspectief is het IK niet de oorsprong van bewustzijn, maar een instrument waardoor bewustzijn zichzelf vanuit een bepaald perspectief kan ervaren. Het vervult een vergelijkbare functie als de hersenen, de zintuigen en de handen. Deze zijn geen bewustzijn op zichzelf, maar emergente instrumenten waarmee ervaring mogelijk wordt. Op dezelfde wijze kan ook het IK worden begrepen als een emergent instrument dat bewustzijn in staat stelt zich binnen een specifieke schaal van werkelijkheid te oriënteren.

Identiteit ontstaat niet uit één enkele oorzaak. Zij ontwikkelt zich voortdurend door de wisselwerking tussen erfelijkheid, ervaringen, herinneringen, emoties, taal, cultuur, sociale relaties en de keuzes die gedurende een leven worden gemaakt. Daardoor is identiteit geen statisch bezit, maar een dynamisch proces dat zich blijft ontwikkelen zolang de onderliggende organisatie verandert.

Identiteit is schaal relatief

Binnen Het Fractaal Denkraam is identiteit daarom schaalrelatief. Het IK dat zich manifesteert binnen onze menselijke schaal hoeft niet de enige mogelijke organisatievorm van identiteit te zijn. Zoals dezelfde ontologische architectuur zich op iedere schaal van werkelijkheid manifesteert, zo kunnen ook verschillende vormen van identiteit ontstaan die passen bij de schaal waarop zij emergen (uit voortkomen).

Vanuit dit perspectief is het IK geen eindpunt van bewustzijn, maar een tijdelijke organisatievorm waardoor bewustzijn zichzelf binnen een bepaalde werkelijkheid kan ervaren. Zoals het lichaam een emergent instrument is waarmee wij handelen, zo is het IK een emergent instrument waarmee bewustzijn betekenis, richting en ervaring kan organiseren.

De belangrijkste vraag.

Misschien is de belangrijkste vraag daarom niet: "Wie ben ik?", maar: "Welke functie vervult mijn identiteit binnen de schaal waarop ik werkelijkheid ervaar?"

Binnen Het Fractaal Denkraam verschuift de aandacht daarmee van identiteit als vaste entiteit naar identiteit als voortdurend proces. Het IK is niet iets wat wij bezitten, maar iets wat voortdurend emergeert uit dezelfde ontologische architectuur die ook de rest van de werkelijkheid organiseert.

Verander je perspectief

Ik hoop dat deze pagina je nieuwsgierig heeft gemaakt naar Het Fractaal Denkraam en naar de vraag hoe identiteit en het IK zich vormen uit verschillende lagen van organisatie.

Wil je hier dieper op ingaan? Lees dan mijn boek Entanglement van het IK, waarin de opbouw van identiteit, bewustzijn en het gevoel van een afzonderlijk zelf uitgebreid wordt onderzocht vanuit het perspectief van Het Fractaal Denkraam.

Wil je verder kennismaken met mijn filosofie? Ontdek dan mijn boeken of lees mijn blogs. De blogs bieden korte, toegankelijke introducties tot de verschillende onderdelen van Het Fractaal Denkraam en vormen een goede opstap naar de uitgebreidere uitwerkingen in mijn boeken.