ENTANGLEMENT

Verder kijken dan het oog reikt

Wanneer verbondenheid werkelijk een fundamenteel organiserend principe is, reiken de filosofische implicaties verder dan onze beschrijfbare werkelijkheid.

Vanuit dit perspectief ontstaat de mogelijkheid dat de mens, zowel op biologische als psychologische schaal, niet uitsluitend wordt beïnvloed door processen binnen onze huidige beschrijving, maar ook door processen die zich mogelijk afspelen op schalen die wij nog niet rechtstreeks kunnen beschrijven. Omgekeerd impliceert dit denkkader dat ook de mens, als onderdeel van hetzelfde onderling verbonden geheel, invloed kan uitoefenen op dergelijke schalen.

Het Fractaal Denkraam onderzoekt deze mogelijkheid als een filosofische consequentie van een werkelijkheid die uit onderling verbonden schalen bestaat. De aard en omvang van deze wederzijdse beïnvloeding blijven daarom onderwerp van filosofische verkenning.

Vanuit dit perspectief hoeven wetenschap en spiritualiteit elkaar niet uit te sluiten. Zij kunnen worden opgevat als verschillende manieren om werkelijkheid te beschrijven, ieder vanuit een eigen schaal, taal en interpretatiekader. Waar de wetenschap zich richt op de waarneembare en beschrijfbare werkelijkheid, richten spirituele tradities zich vaak op ervaringen en werkelijkheden die buiten onze huidige beschrijving worden geplaatst.

Binnen Het Fractaal Denkraam worden dergelijke spirituele concepten niet als vaststaande waarheden gepresenteerd, maar als mogelijke interpretaties die vanuit het principe van schaalrelativiteit filosofisch kunnen worden onderzocht.

Zo kan het begrip karma worden gezien als een spirituele beschrijving van een organiserend principe dat op een andere schaal fractaal overeenkomt met causaliteit, of wel oorzaak en gevolg.

Of neem reïncarnatie ook dit kan vanuit dit perspectief worden geïnterpreteerd als een voortdurende herschikking van informatie. In de biologische werkelijkheid zien wij hoe een lichaam na de dood uiteenvalt en de vrijgekomen materie, energie en informatie opnieuw deel gaan uitmaken van andere processen en levensvormen.

Het Fractaal Denkraam onderzoekt de filosofische mogelijkheid dat vergelijkbare principes van reorganisatie zich ook op andere schalen van werkelijkheid kunnen manifesteren, zonder daarmee uitspraken te doen over de aard of het bestaan van een persoonlijke voortzetting van bewustzijn.

Binnen Het Fractaal Denkraam worden dergelijke overeenkomsten opgevat als gelijkende organiserende patronen die binnen verschillende disciplines ieder in hun eigen taal en op hun eigen schaal worden beschreven. Het denkkader stelt daarmee niet dat begrippen als reïncarnatie of karma empirische feiten zijn. Het onderzoekt uitsluitend de filosofische mogelijkheid dat verschillende disciplines soms vergelijkbare principes van organisatie, causaliteit en transformatie beschrijven, ieder vanuit hun eigen perspectief op werkelijkheid.

Het Fractaal Denkraam sluit bovendien de filosofische mogelijkheid niet uit dat het oneindige geheel van schalen waaruit werkelijkheid bestaat, onderling entangled is.

Vanuit dit perspectief kunnen de schalen die zich buiten onze huidige beschrijving bevinden in voortdurende wisselwerking staan met de schalen die wij wél kunnen waarnemen en beschrijven.

Entanglement is niet iets dat tussen schalen plaatsvindt; entanglement ís de reden dat schalen überhaupt niet los van elkaar bestaan.

Wanneer werkelijkheid inderdaad uit een oneindig geheel van onderling verbonden schalen bestaat, ontstaat de filosofische vraag of deze verbondenheid zich beperkt tot onze beschrijfbare werkelijkheid, of zich uitstrekt over het gehele spectrum van werkelijkheid. Binnen dit denkkader worden invloeden daarom niet noodzakelijk begrensd door de grenzen van onze huidige beschrijving, maar mogelijk doorgegeven via een oneindig netwerk van onderling verbonden organisatieniveaus.

Ook deze gedachte wordt nadrukkelijk gepresenteerd als een filosofische verkenning en niet als een empirisch vastgestelde conclusie.