ZOALS MILJARDEN.....

In het boek Het Fractaal Denkraam wordt het principe van schaalrelativiteit geïntroduceerd. De gedachte dat werkelijkheid zich organiseert in onderling verbonden schalen. Binnen en buiten die schalen treden vergelijkbare patronen op en manifesteren zich steeds weer opnieuw. Geen exacte kopieën, maar steeds terugkerende principes van organisatie.

In het boek De Gelaagde Werkelijkheid wordt deze gedachte verder uitgewerkt en wordt onderzocht hoe die processen zich op verschillende schalen lijken te herhalen. Wat op de schaal van cellen plaatsvindt, is ook herkenbaar op de schaal van organen, mensen, samenlevingen en mogelijk zelfs de kosmos.

Vanuit dit perspectief wordt het lichaam van de mens beschouwd als een samenleving van miljarden samenwerkende cellen. Op een andere schaal vormt de mensheid een samenleving met eigen patronen, structuren en een collectieve dynamiek. De menselijke sociale structuren en netwerken kunnen op hun beurt weer vergeleken worden met de cellen die het menselijk lichaam vormen en onderhouden. Zoals individuele cellen bijdragen aan het functioneren van het lichaam, dragen individuele mensen bij aan de collectieve identiteit van een samenleving. Mensen binnen een maatschappij onderhouden met elkaar de structuur, de netwerken en de infrastructuur om de maatschappij te laten functioneren.

Wanneer een individu zijn lichaam gezond wil houden, is gezonde voeding een vereiste om een zo goed mogelijke samenwerking tussen zijn cellen te bewerkstelligen. Vanuit het fractale principe dragen mensen gezamenlijk weer verantwoordelijkheid voor een gezonde maatschappij. Samen zijn zij verantwoordelijk voor onderhoud, innovatie en groei. Hoe onbelangrijk een individu ook lijkt, iedere keuze die het maakt beïnvloedt het grotere geheel, terwijl het grotere geheel tegelijkertijd ieder individu beïnvloedt.

In Entanglement van het IK wordt dit principe toegepast op bewustzijn en identiteit. Daarin wordt onderzocht hoe ook het IK uit een gelaagd proces bestaat. Lagen die bestaan uit biologische, culturele en sociale patronen, terwijl Het Zelf, ofwel het waarnemende bewustzijn, het IK BEN, deze patronen observeert zonder zich daarmee te vereenzelvigen.

Deze drie boeken vormen samen een filosofische structuur die duidelijk maakt dat de mens geen geïsoleerd individu is, maar een fractale uitdrukking van een groter geheel, waarin dezelfde organiserende principes zich op verschillende schalen van werkelijkheid blijven manifesteren.

Dave Ruder