Wanneer we naar onszelf kijken, zien we vaak een afzonderlijk individu. Maar vanuit Het Fractaal Denkraam kan de mens ook worden gezien als een fractale uitdrukking van een veel groter organiserend geheel.
Ons lichaam bestaat uit miljarden cellen, gevormd vanuit dezelfde genetische informatie. Iedere cel draagt bij aan het geheel, terwijl zij tegelijkertijd informatie ontvangt, verwerkt en doorgeeft. Op een grotere schaal doen wij als mensen iets vergelijkbaars. Ook wij nemen waar, leren, ervaren en geven informatie door. Zo zouden dezelfde organiserende principes zich op verschillende schalen kunnen blijven herhalen.
In De Gelaagde Werkelijkheid onderzoek ik de mogelijkheid dat iedere schaal deel uitmaakt van een grotere schaal van werkelijkheid. Wat wij ervaren als geboorte en dood, begin en einde, zouden vanuit een groter perspectief overgangen kunnen zijn binnen een oneindig proces van voortdurende organisatie en herorganisatie.
In Entanglement van het IK wordt deze gedachte verbonden met bewustzijn. Daar onderzoek ik hoe het IK ontstaat als een tijdelijk patroon, terwijl 'Het Zelf', het waarnemende bewustzijn, het 'IK Ben', de voortdurende stroom van ervaringen kan observeren.
Misschien zijn wij daarom niet slechts een wonder in het bestaan, maar een fractale uitdrukking van het wonder dat bestaan heet, een tijdelijk zichtbaar patroon binnen een werkelijkheid die zich op oneindig veel schalen blijft ontvouwen.
Dave Ruder
Maak jouw eigen website met JouwWeb