De Archonten

De Archonten

Archonten zijn volgens de mystici uit de gnostische en esoterische stromingen uit het verleden entiteiten in bestaanslagen die voor ons niet bereikbaar of beschrijfbaar zijn. Archonten houden volgens hen greep op de mens en zorgen ervoor dat de mens in een staat van onbewustzijn verblijft. Zij treden op als poortwachters wanneer een individu uit die staat van onbewustzijn lijkt te ontsnappen.

Deze overleveringen kunnen ook anders worden geïnterpreteerd wanneer we de taal van die tijd anders proberen te begrijpen. De interpretatie volgens het Fractaal Denkraam is filosofisch van aard en geënt op de biologische evolutie van de mens. Die krachten die de Archonten vertegenwoordigen, beschrijven mogelijk de processen die bestaan binnen een sociale groep.

De mens heeft zich evolutionair ontwikkeld in groepsverband. Een hechte groep had meer kans op overleven. De groep gaf veiligheid en de sociale structuren hielden de groep bijeen. Wanneer een individu die sociale structuren begon te onderzoeken, te bevragen en zich eraan begon te onttrekken, gaf dat spanningen. De groep trad corrigerend op. Deze mechanismen zijn nog steeds van kracht binnen de sociale gemeenschappen van vandaag, zoals families, culturele groepen, religies, organisaties en politieke systemen. Wanneer een individu de geldende normen, overtuigingen of tradities probeert te veranderen door anders te denken, zich anders te gedragen of zich begint te onttrekken aan de rituelen, roept dat weerstand op bij de groep. Niet zozeer omdat de nieuwe inzichten niet kloppen, maar omdat de stabiliteit van de bestaande sociale structuur wordt verstoord. Vanuit evolutionair perspectief is dat te begrijpen. De groep heeft geleerd dat de geldende structuur werkt en wil die behouden om de overlevingskansen te vergroten.

Een individu dat de geldende familiewaarden en -dynamieken of de culturele structuur verlaat, kan hierdoor op weerstand rekenen van de groepsleider en de groep. Door sociale druk uit te oefenen op die persoon probeert men hem of haar weer binnen de geldende normen te krijgen. Dit kan door middel van verbaal geweld, afwijzing, pesten of uitsluiting, en in sommige gevallen nog erger.

Binnen het Fractaal Denkraam worden dergelijke reacties gezien als evolutionair geprogrammeerde zelfregulerende processen waarmee een sociale structuur haar bestaande organisatie probeert te behouden of te versterken. In die zin worden de mensen die optreden om de ander binnen de normen van de culturele structuur te houden, de agenten van het systeem waarin zij zich veilig voelen.

De oude mystici beschreven deze beklemmende krachten in de taal en symboliek van hun tijd. Zij spraken over Archonten als machtige entiteiten die de mens gevangen hielden binnen de geldende normen van die tijd.

Tegelijkertijd sluit het Fractaal Denkraam ook de filosofische mogelijkheid niet uit dat er op organisatieniveaus buiten onze huidige observatiemogelijkheden vergelijkbare krachten werkzaam kunnen zijn. Wanneer dat het geval is, dan kan de sociale groepsdruk die wij op menselijke schaal ervaren, worden beschouwd als een fractale schaalherhaling van hetzelfde onderliggende principe.

Dave Ruder