DE WERELD ZAL NOOIT....

Wij groeien op in een samenleving waar we van jongs af aan leren geluk te zoeken in de wereld om ons heen. De wegen die worden voorgespiegeld om geluk te verkrijgen liggen in bezit, relaties, status, succes, verdoving en afleiding. De wereld om ons heen is geen vanzelfsprekendheid; de omstandigheden veranderen voortdurend, alles is in beweging. De wereld bestaat uit tegenstrijdigheden die door elkaar heen lopen, elkaar afwisselen en elkaar opvolgen.

Wanneer ons geluk afhankelijk wordt van de processen die zich om ons heen afspelen, dan zal dat geluk onderhevig zijn aan verval of verlies, om het vervolgens steeds opnieuw te moeten terugwinnen. Wij kunnen de omstandigheden van de wereld nauwelijks controleren, beheersen of bezitten. De wereld is dynamisch; het is een proces, net als ons IK een proces is. Deze twee processen emergeren voortdurend met elkaar en bepalen hoe wij de werkelijkheid ervaren.

Misschien ligt daar de sleutel tot geluk. Hoe verbinden wij de informatie die wij opdoen in de wereld met onze interne informatie? Hoe laten wij deze emergeren tot een schaalrelatieve werkelijkheid waarin wij geluk kunnen ervaren? Wij hebben invloed op dit innerlijke proces. Wanneer wij ons bewust worden van de vier ontologische pijlers, informatie, entanglement, emergentie en schaalrelativiteit, die van toepassing zijn op de vorming van werkelijkheid op alle schalen, kan er iets opmerkelijks gebeuren.

Wij hebben hier invloed op. Wij kunnen de werkelijkheid zoals wij die ervaren vormen en omvormen. Dan kan geluk worden gevonden in alle omstandigheden van de wereld om ons heen, die ons voortdurend van informatie voorziet. Wij nemen de controle over het emergentieproces. Wij laten het dan bewust emergeren naar een werkelijkheid die wij voor ogen hebben. Geluk ligt niet in de wereld; geluk ligt in het proces waaraan wij richting geven, naar de werkelijkheid die wij wensen. Onze innerlijke werkelijkheid heeft vervolgens weer invloed op de schaalrelatieve werkelijkheid om ons heen, hoe klein die invloed misschien ook lijkt.

In de boeken Het Fractaal Denkraam en Entanglement van het IK wordt de gedachte onderzocht dat veel van ons lijden ontstaat doordat het IK zich vanuit gewoonte identificeert met de omstandigheden om ons heen. Het IK zoekt naar controle over een externe werkelijkheid die zich kenmerkt door voortdurende verandering. Misschien is dat wat we verkeerd overbrengen aan onze kinderen.