VERSTAND VROEG AAN....

In De Gelaagde Werkelijkheid onderzoek ik de gedachte dat werkelijkheid zich ontvouwt in lagen en schalen. Wat wij als waarheid ervaren, is altijd afhankelijk van de schaal waarop wij waarnemen en van de begrippen waarmee wij die werkelijkheid proberen te beschrijven.

 

Zodra wij andere schalen of werkelijkheden proberen te definiëren, doen wij dat onvermijdelijk vanuit onze eigen schaal van werkelijkheid. Onze taal, ervaringen, cultuur en denkmodellen bepalen de grenzen van onze beschrijvingen. Elke definitie is daarom niet de werkelijkheid zelf, maar een interpretatie ervan.

 

Vanuit het principe van schaalrelativiteit is het denkbaar dat werkelijkheden bestaan die onze huidige waarneming overstijgen, zoals een mens een cel kan begrijpen, terwijl een cel de mens nooit volledig kan bevatten. Misschien geldt hetzelfde voor ons begrip van het universum, bewustzijn of datgene wat wij het goddelijke noemen.

 

Misschien projecteren wij daarbij onbewust eigenschappen van onze eigen schaal op een werkelijkheid die zich aan onze waarneming onttrekt. Wij kennen haar menselijke eigenschappen toe, zoals wil, emotie, intentie of persoonlijkheid, niet omdat wij weten dat die daar aanwezig zijn, maar omdat ons denken nu eenmaal gevormd is binnen de grenzen van onze eigen ervaringswereld. Vanuit dat perspectief zeggen onze uitspraken over het onbeschrijfelijke misschien meer over de grenzen en de inkleuring van onze eigen waarneming dan over datgene waarnaar wij verwijzen.

 

Misschien begint wijsheid daarom niet met het vinden van het juiste antwoord, maar met het besef dat sommige vragen groter zijn dan de modellen waarmee wij ze proberen te beantwoorden.

 

In die zin is de glimlach van Wijsheid geen ontwijking van de vraag, maar een uitnodiging om voorbij de grenzen van onze eigen definities te durven kijken. Het antwoord op een vraag kan daarom zowel "ja" als "nee" zijn, afhankelijk van de definitie die aan de gebruikte begrippen wordt gegeven.