Jij bent het.......

Jij bent het universum

Dat is nogal een uitspraak. Een forse claim die gesteld wordt zonder onderbouwing. Zonder onderbouwing blijft het zweverig. Maar deze claim is realistischer dan de claim: "alles is liefde", of "het universum is liefde". Een emotie toekennen aan het universum zegt meer over de behoefte aan liefde van de mens zelf. Een projectie. En nee, niet alles is liefde. Alles is proces, een proces van herconfiguratie van informatie zonder einde in een eindeloze gelaagde werkelijkheid.

Met informatie binnen de filosofie van het Fractaal Denkraam wordt niet data bedoeld zoals bijvoorbeeld gebruikt wordt in de informatica. Met informatie wordt differentiatie bedoeld. Het universum heeft vele levensvormen vernietigd en gecreëerd, of beter gezegd, ge-her-configureerd. Is dat liefde? Nee, dat is een proces. Wij koppelen er misschien een emotie aan. Het universum zelf heeft er naar alle waarschijnlijkheid geen emotie aan gekoppeld.

Mensen hebben de neiging om het IK te projecteren op andere vormen van bestaan. Mensen zoeken herkenning en herkenning geeft op zijn beurt een gevoel van veiligheid. Wat vreemd is, is eng, dus projecteren we een deel van onszelf op andere vormen van bestaan, en is het niet meer zo eng. Dat wij dat zo doen komt voort uit een stukje programmatie van miljoenen jaren evolutie, een proces van configuratie en herconfiguratie.

Maar nu gaan we terug naar de uitspraak: Jij bent het universum, of ik ben het universum. Technisch gezien zijn wij opgebouwd uit materiaal dat afkomstig is van het universum. Dus ja, hier hebben we iets dat klopt. Wat gebeurt er wanneer we contact maken met het fractale bewustzijnsnetwerk dat mogelijk, zoals aderen door het lichaam, door alle lagen van werkelijkheid heen verweven is? Ben ik dan misschien een stukje levend universum dat zichzelf aan het ontdekken is, dat zichzelf observeert?

Een fractaal vergelijkbaar proces speelt zich ook af binnen het IK van de mens. De mens ontdekt zichzelf ook tijdens zijn en haar ontwikkeling. Hoe bewuster ik word van alle lagen van mijn IK en het bestaan, hoe beter ik mezelf leer kennen. In die zin ben ik op zijn minst een fractale afspiegeling van het universum, een proces dat zich fractaal gelijkend herhaalt, en dan besta ik ook nog eens uit materiaal dat is voortgebracht door configuratie en herconfiguratie van het universum.

Contact maken met het bewustzijn dat verder gaat dan de mens zelf, met het netwerk van bewustzijn, is als binnenstappen in een bibliotheek vol met informatie die vervolgens kan emergeren met het kleine levende stukje universum dat wij zijn. Wij zijn een levend stukje universum dat zichzelf kan ervaren.

Laat dit zinken.

Luister en herhaal:

Ik ben het universum dat zichzelf ervaart.

Waarom laat de mens zichzelf klein maken en reduceren tot een consument, getriggerd door basale impulsen? We zijn zoveel meer dan wat men ons doet geloven.

Dave Ruder